Gideni Beklemek
Gidenler hep bekle beni derler ve kalanlar hep bekleyeceÄŸine yemin ederler”
Her giden ardında bir bekleyen bırakır. Bazen ister bekle beni der, bazen de bekleme hayatına devam et der. Bu bekleme demenin ardında bir beklenme isteÄŸi vardır hep…
Ve her kalan yüreÄŸindeki acısıyla bekleyeceÄŸim der. DönmeyeceÄŸini bile bile, gelmeyeceÄŸini bile bile, sevmeyeceÄŸini bile bile. Ve bekler…
Yanı başımızdayken fark etmediğimiz bir çok ayrıntı takılır hafızalara. Oysa ne güzelmiş yaşanılanlar dersiniz. Meğer ne çok sevmişim dersiniz. Ve belki de hiç sevilmediğinizi fark edersiniz. En acısı da budur ya zaten. Sevilmeden sevdiğinizi fark ettiğinizde beyninizi yer binlerce soru. Başlarsınız cevabı besbelli olan sorulara kendinizce cevap aramaya.
Ve sorgulama zamanı gelir kendinizce.. Oysa unutursunuz bir ÅŸeyi. “AÅŸk Sorgulanmadan YaÅŸanmalıdır.”
Baktığınız her yer “onda” biter. Gördüğünüz her ÅŸey de “onu” ararsınız. Aynadaki görüntünüzde bir yansıma, sokaktaki köşe başında bir kucaklaÅŸmadır “o”. YaÄŸan yaÄŸmurdur, denizdeki yakamozdur “o”, gecelerin ayı, gündüzlerin güneÅŸidir “o”…
Ve son cümleler dökülür artık dilinizden. “O” Mutlu Olsun Yeter. DiyebileceÄŸiniz bir ÅŸey kalmamıştır çünkü. Tıpkı yüreÄŸinizi sizden aldığı gibi giderken cümlelerinizi de götürmüştür yanında.
Sessizlik kalır geriye biten bir sevgiden. Ve Ayrılık Urganı kalır boynunuzda “yaÄŸlı bir ilmek gibi”. Sanki biri ha çekti ha çekecek. Durdu sanırsınız dünyayı ha battı ha batacak. Ama ne dünya durur nede o ilmek çekilir. Hayat devam ediyordur ve bu çarkın içinde sizi de bilmediÄŸiniz baÅŸka diyarlara sürüklüyordur.
Bitecek sanırsınız acınızı bitmez. Sadece bir yerlere saklanır yüreğinizde.Bir şarkıda, bir şiirin içli mısralarında ve belki de bir sözde kanamaya hazır bir yaradır o artık.
“SessizliÄŸin İçinde Bir Çığlık, Karanlığın İçinde Bir Işık, Yürekte Kapanmaz Bir Yaradır Artık O”
Yorum Yapin