Sohbet ve Eglencenin Yeni Adresi

Beni gitti biliyorsun sen…Yanılıyorsun oysa,sadece bittim ben…
Bittim evet, ama gitmedim.
…gidemedim…

Yüzde hesaplarına vurduğunda yarımdan fazlası sen olmuşken,
denklem hesaplarına daldığında seni çözülmeyecek denklemlere hapsedip,sonucunu ben yapmışken,
harflerin noktalarını seninle koyarken,
heceleri biz birleştirirken,
kolay mı sandın sen gitmeleri?

Gittim ben; haklısın…
Tüm harfleri ve sayıları sana bırakıp,
çıktım kapının eşiğine korkusuzca.

Yarınlarımı bıraktım sana,
yarımlarımı,
hatta belki çeyreklerimi bıraktım.

Ne kadar acıdır ki;
hayallerimi buruşturup atmanı seyrediyorum senden kilometrelerce uzakta.
Halbuki ne zorluklarla yeşertmiştim ben
o hayal,o hayat tomurcuklarını;bilemedin,bilem ezdin,bilemeyeceksin…

Gençliğin en taze ruhuyla, Olgun yaşın en kilitli dolaplarında,
kimseler bilmeden büyütüp tomurcuklanmalarına şahit olmuştum.
Sorgusuzca,sessizce paylaşıp seninle,teslim ettim ellerine beni…

”Pişman mısın ki?” diye sorma bana,sadece gülerim..
Bir daha aynı beni bulacağımı bilsem,hiç düşünmeden gene özlerim seni..

Sadece acılarımı aldım çıkmadan önce sensizliğin yollarına..
Yaralanmalarımı…Zedelenmeler imi..Tükenmelerimi…
Hayatımızda ki ölümleri aldım,acı,ekşi kokan anılarımı…
Bilerek herşeyin en eskisini,en sevimsiz,en karanlık,en kasvet verenlerini seçtim giderken.

Sana ne mi bıraktım?
En yeşilini bıraktım renklerin,en yeni,en dokunulmamışlarını başlangıçların…

Beni senden sonsuza kadar alıp,seni canıma katıp gittim ben…

Seninle geçirdiğim bir tek saniyesine bile acımadığım,acımayacağım
ama bir daha asla benzerini bile yaşayamayacağım yıllarımı sırtlayıp gittim ben.

İçim acıyor..Ne gece biliyor,ne gündüz..’
‘Derdin ne be yürek?” demeye cesaretim yok,
Kulaklarımda titrek bir mumun gölgesi gibi,
sessiz sesinden çıkan sevgi sözcükleri…

Unutulmuyor…

Unutulamıyor…

Başı sonuyla karışmış devrik cümleler yazılı bir defter var hayatımda..
Ne silgi siliyor,ne kalem düzeltebiliyor yaşananları.
Ne kapanabiliyor,ne de yeni bir sayfası açılıyor.
Bir güç var karşı koymayı beceremediğim hala seni bana taşıyan…

Uyku girdi mi beynime,bakışın giriyor ya bedenime,
işte başlıyor kıyametin alametsiz sarsıntıları..

Dayanılmıyor..

www.sevgiara.com

Ben seni öyle sevdim,
Öyle sevdim ki,
Avuç dolusu sanma,
Yürek dolusu kadar…

Ben seni işte böyle sevdim gülüm,
İster inan, ister inanma,
İşte o kadar, işte o kadar…

Ben Seni Sevdim Sevgilim

Ben senin en jok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran,sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevvgili

Ben senin en çok ellerini sevdim
Bir pınar serinliğinde, küçücük ve ak pak
Nice güzellikler gördüm yeryüzünde
En güzeli bir sabah ellerinle uyanmak

Ben senin en çok gözlerini sevdim
Kâh çocukça mavi, kâh inadına yeşil
Aydınlıklar, esenlikler, mutluluklar
Hiç biri gözlerin kadar anlamlı değil

Ben senin en çok gülüşünü sevdim
Sevindiren, içimde umut çiçekleri açtıran
Unutturur bana birden acıları, güçlükleri
Dünyam aydınlanır sen güldüğün zaman

Ben senin en çok davranışlarını sevdim
Güçsüze merhametini, zalime direnişini
Haksızlıklar, zorbalıklar karşısında
Vahşi ve mağrur bir dişi kaplan kesilişini

Ben senin en çok sevgi dolu yüreğini sevdim
Tüm çocuklara kanat geren anneliğini
Nice sevgilerin bir pula satıldığı bir dünyada
Sensin, her şeyin üstünde tutan sevdiğini

Ben senin en çok bana yansımanı sevdim
Bende yeniden var olmanı, benimle bütünleşmeni
Mertliğini, yalansızlığını, dupduruluğunu sevdim
Ben seni sevdim, ben seni sevdim, ben seni…

bir kez daha seviyorum anladım
bir kez daha o güzel sızıyla kavruluyor yüreğim
nedenleri sıralamak istemiyorum
aç olan susuz bir yürek bu
sararmış yaprağı canlandırma vakti
bunu kör bir dilenci kadar çok istiyorum

çözemediğim bir şey varrr bu gün
çözemediğim! ! ! !
zaman akıyor sevgili
şimdi susmanın sırası değil
aşkla yoğrulup şekillenmenin sırasıdır
‘SENİ SEVİYORUM’

SENİ SEVMEK

Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. Benim olmak zararlı ya senin için, acı çekersin ya, işte bilerek bu gerçeği benim olmamanı isteyecek kadar çok seviyorum seni. Uzaklaş istiyorum kıyılarımdan, kayalıklarıma toslama, oturma karama… açıl, açıl, açıl. Uzaklaş benden, engin sularda ol. Lacivert mavilere dik gözlerini. Yosun yeşillerimden ıraklara düş. Yunuslar eşlik etsin yol alışlarına, hadi git artık, ne olur git. Baştan çıkartma beni. Uğurlar olsun. Gitmeni arzulayacak kadar deli bir kimlikle seviyorum seni. Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. Hani bir baba kızar ya, öfkelenir, döver ya hatta… arkasında ayıplarla dolaşan evladını. Ve ama yine de umutsuzca sever ve uzatır ya ellerini ne zaman düşse dara. Hani hem reddeder onu evlatlıktan ve hem de ama içten içe kanar ya baba yüreği. Kanayan içini de sever ya evladıyla birlikte. Hayırsız, huysuz ve hatta topluma zararlı olsa da bile; ister ya içten içe onun toplumun en mutlu insanı olmasını. Ve hatta döner döner de bakar ya kendine: “Ben nerede hata yaptım.” Diye. Çocuğunun tüm hatalarından sorumlu tutar ya kendini. İşte öyle. Sorumlulukların acı, sızı mutsuzluklarıyla… evlatlıktan reddedecek bir inatla seviyorum seni. Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. Çok ama çok uzaklarımda olduğun zamanlarda bile kimi zaman… milimetrik ölçümlerle nefesimdesin. Sana dokunmak kadar yakın olsan da çoğu zaman… milyon kilometreler öteden duyulmuyor sesin. Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben. ‘Her hareketinin sırrına varacak kadar sen olmak, nerede ne yapacağını öngörebilecek kadar ben olmak’ gerçeklerinle seviyorum seni. Ey güzel sevgili çok sağlıklı bir beden değil artık bedenim. Beynim de öyledir belki. Ben bir hasta yatağını ‘sen’ sanacak kadar… can yakan bir iğne ucuna ‘sevdalanacak’ kadar… hastalıklı bir ruhla seviyorum seni. Seni, senin anlayamayacağın bir biçimde seviyorum ben.

Seni seviyorum

Seni Seviyorum Her şabah kalktığımda, Yaşamak için tek neden sen varsın. Fakat seni sevmek için binlerce nedenim var. Seni Seviyorum siyah beyaz dünyada bir tek sen varsın. Bir ressamın firçasından çıkmış gibi. Ama alalade bir renk değil, Gökkuşağının her tonunu gölgede bırakan bir renk. Seni Seviyorum Bu soğuk günde içimi ısıtan bir esinti gibisin. Hafiften esiyorsun iliklerime işleyerek. Sonrada kaybolup gidiyorsun, Daha ne olduğunu anlayamadan. Seni Seviyorum Sensiz bir yaşamı artık düşünemiyorum. Sensiz bu kuru dünyada yaşamaktansa, Ölümün soğuk nefesini öpmeyi, Bir daha seni görememektense, Hayata arkamı dönmeyi tercih ederim. Seni Seviyorum Ne zaman bir aşk şiiri duysam, Mısralardan sen akıyorsun. Ne zaman eski bir şarkı gelse kulağıma, Gitar telleri arasından süzülen notalar, Seni getiriyor bana. Seni Seviyorum Seni Seviyorum Gözlerinin içindeki binlerce yıldız, Gecenin karanlığını delip geçiyor. Sana bakarken kendimi, Yıldızlara tepeden bakıyor gibi hissediyorum. Seni Seviyorum Benliğim sana ait. Sen onu buruşturup çöpede atabilirsin, Kalbine yakın bir yerede koyabilirsin. Tanrim..! O kalbine yakın sıcak yerde olmak istiyorum. Seni Seviyorum Saçların ellerimin arasından kayıp giderken, Dünyadaki cenneti bulmuş gibiyim. Bir an elimde tutuyorum o cenneti, Bir an sonra belkide, Tamamen elimden kayıp gitmiş olacak. Seni Seviyorum Ben hiç bir kadın icin şiir yazmadım. Bu hep tuhaf gelmişti bana. Ama şimdi; Senin için şiir yazmamak tuhaf geliyor. Seni Seviyorum Tanrı çiçekleri yaratırken, Senide onlarla beraber yaratmış. Papatyadan güzel, Zambaktan asıl, Manolyadan Tatlı, Gülden daha güzel kokulu. Seni Seviyorum Güzelliğine melekler imreniyorlar. Dünyada ise ölümlüler arasında, Benim gibi bir iki şanslı, Onu farkedebiliyorlar. Seni Seviyorum Ölene kadar, yok olana kadar seninle olsam, Bu her halde bir ceza gibi gelir, Daha çok seninle olamadığım için. Senin tarafından sevilme fikri bile, Bir insanı hayatı boyunca mutlu edebilecek kadar güzel ve asil. Seni Seviyorum Seni anlatmak için mısralar yetmiyor, Düşünüyorum bir gece yarısı bunu yazarken, Seni Seviyorum Senin gülümsemen güneşin doğuşu gibi. İnsana her şeyi unutturuyor. Sadece seni seyredip tadına varma hıssı uyandırıyor. Seni Seviyorum Bu kadar nedenden sonra bile, Seni ne kadar sevdiğimi anlatamadım.

İstanbul terk ediyorum seni bu gece
Gidiyorum hiç bilmediğim yaban ellere
İstemiyorum senden bir hatıra bir iz
Unutacağım
İstanbul seni terk ediyorum

Bir gelin gibi süzülüp nazik ama yorgun tavrını
Acılarını içine akıtıp sakladığın bilinmez sancıları
Her terk eden ile yitirdiğin yağmur misali gözyaşını
Unutacağım
İstanbul seni terk ediyorum.

sevmek; bakmak değil görmekse eğer,
sevmek; yanındayken başını
omuzuna koyabilmekse eğer,
sevmek; yanındayken yalnızlığı unutmaksa eğer,
SENİ SEVİYORUM….

sevmek; el ele tutuştuğunda kalbinde bişeylerin
kopmasıysa eğer,
sevmek; gözgöze geldiğin de hiç kıpırdamadan
bakabilmekse eğer,
sevmek; kalbini kalbinde hissetmekse eğer,
SENİ SEVİYORUM

Seni Özlüyorum
Her an aklımdasın hayalimde rüyamda
Her yanımdasın her yerdesin
Yürüdüğüm yollarda baktığım yüzlerde
Her yerdesin
Ama yoksun
Olmayacaksın bir daha
Çünkü hata yaptım hatalar yaptım
Seni tahmin ettiğimden de fazla kırdım…
Seni düşünüyorum
Seni hayal ediyorum
Senli anları düşünüyorum
Senle olabilecek anları hayal ediyorum
Yoksun be güzelim…
Hayat anlamsızken
Ölümlerden dönmüşken
Ölümlerden kurtulmuşken
Yüzüme mutsuzluk maskesini takmışken
Karşıma çıkışını düşünüyorum
Sessizliğe gömülüp
Kayıp olan kalbime umut ışığı olup dolduğun
Anları düşünüyorum
Senli her anın verdiği hazı ve huzuru düşünüyorum
Seni özlüyorum be güzelim
Ama yoksun
Aptallık ettim
Gerçekleri göremedim
Farkları benzerlikleri sevgiyi sevdayı aşkı
Göremedim
Ve sana tutulup kaldım
Sensizlikler nehrinde ölüyorum be güzelim
Sen yoksun
Olmayacaksın bir daha
Gözlerindeki ışığı göremeyeceğim
Yüzündeki gülümsemeyi
Gözyaşındaki mahsumluğu …
Anlayacağın seni özlüyorum
Ve hala ilk günkü gibi
Seviyorum seni sana aşığım
Sesimi duymayacaksın
Bir daha göremeyeceksin beni
Seni göremeyeceğim gibi
Sesini duyamayacağım gibi
Yoksun yoksunluklarımdasın
Seni yoksunluklarımın içinde saklıyorum
Seni kalbimde yaşatıyorum
Seni inanamayacağım kadar çok seviyorum
Her şeye inat…
Hatta kendime bile inat
Seni seviyorum

gecemin gözyaşı yağmurlarında belki seni gelir dedim
çocuksuyum işte biraz anla gelir dedim
anlamıcaksn küllenen aşkımı hissedemeyeceksin belkide
ben yine o sahilde dilimde şarkımız elem ve kederle
içleniyrum çünkü herkes sevvdiğiyle el ele
hayatın yalan kuralından sıyrıldğımı sanmıştım senle
nerrden bilecektm yine acı çekeceğimi her seferinde
hiç pişman olmadm seninle yaşadğm her şeye
biz geç kalmış trenin son hüzünlü aşıklarıyız belkide
varmı bi yol bana sen söyle
her gece bu kadar acı nasıl çekilir bu bana bi işkence
dayanamıyorum yokluğuna ne olur gitme
sensiz nasıl bırakıcaksın beni böyle
hiç mi acımıcak canın hiç mi acı duymıck vicdanın
seviyorum işte seviyorum hadi yalan de
geçmiş mazi anı hiç biri yok fikrimde
sadece sen sadece sen varsın hayallerimde
ne olur gitme dayanamam yokluğuna
ne olur çağresiz bırakma beni bu sokaklarda
gözyaşlarımı sil hadi gel dokun bana
bırakabilecekmisin birtanenini
sözlerni yeminlerini bu kadar mı kolay söyle
yapma ne olur seviyor anla
anlada sende sevdiğiini söyle bana
cesaretim yok bilirim, bu aşkın engeli çok hissederim
gitme bu kadar kolay değil bilirim
senin aşkını yüreğimde ben hep hissederim
yapamazsn sen bırakamazsn değilmii
ağlatmazsn sen aşkını hıç kırıklara boğmazmsn bile bile
sende üzgünsün farkındayım
sakın bende hadi git güle güle bunu bekleme
hayatımda biri var ama yalan
bi gün biticek ama sen asla
vakitsiz bi akşam üstü geldin hayatıma
önce deldin sonra deştin sonra ağlatın
ve sonrada hadi bana ey wallah dedin
biliyordum yine bana döneceğini
sıcaklığımı başka ellerde bulamayacağını
bilirim herkes  kabul etmes dönen sevvgiliyi
bu aşkdan da öte bişi gitti ama döndümü sanki sevgili
fısılda kulağıma artık istediğim cümleyi
ister yalan de ister sevmiyorum de
gözlerin bunu anlatıyor bence
ne olur
yalvarırırım
beni terk etme….